این وبلاک تا شش چند ماه دیگر بروز نمیشود لطفا نظریات ویا
مشکلات تان را به من ایمیل بزنید
اغلب اوقات ، نهادهایی که برزندگی مردم تأثیر می نهند، خارج دسترس شهروند معمولیند و این دوری بدان معناست که اغلب بخشهای جامعه ، از روش کار این نهادها- منجمله رسانه های گروهی – آگاهی ندارند. این ناآگاهی منجر به بیگانگی می شود و مانع مشارکت کامل فردی و اجتماعی می گردد.مسأله آزادی رسانه ها بتمامی ، موارد بررسی و باز اندیشی قرار گرفته است. آنچه که امروزه با چالشی بی سابقه روبرو شده ، فقط موضوع آزادی رسانه ها نیست ، بلکه حقوق اساسی شهروند در زمینه اطلاع یافتن و ارتباط برقرار کردن است.
در سال 1971، سرنوشت رسانه ها ، نقش آنها در جامعه و آینده اقتصادی آنها مورد توجه خاص قرارگرفت. درسال1972، رسانه ها در پذیرش محدودیتهایی که به وسیله حکومت یا گونه ای جبراندیشی اقتصادی و سیاسی برتبادل آزادانه اطلاعات اعمال می شود، سهل گیرتر شدند. در سالهای 1973و1974 آشکار شد که فقط سرنوشت خود رسانه ها نیست که مطرح است ، بلکه حق عامه برای دریافت اطلاعات و" حق برقراری ارتباط" نیز باید مورد صیانت قرار گیرند. واقعیت این است که بر رغم بهانه هایی که برای حمله به رسانه ها وجود دارد ، مقدار آزادی رسانه ها ، معیار اندازه گیری دمکراسی و اقعی در جامعه است.
1. چرا مقدار آزادی رسانه ها ، معیار اندازه گیری دمکراسی واقعی در جامعه است؟
نیاز به برقراری ارتباط را هم می توان به صورت یک مسأله اساسی و بنیادی مورد نظر قرار داد و هم می توان آن را در سطحی پیچیده تر، به عنوان نیاز به آگاهی از کارکردجامعه ، از جمله عوارض وبازتابهای فردی ناشی از تغییر ساختهای سیاسی و اقتصادی، بررسی کرد. مسأله اصلی در اینجا این است که مردم در دریافت اطلاعات از منابع مختلف، چه مشکلاتی دارند و رسانه های ارتباطی در حل این مشکلات چه کمکی راستــــــــــــــــــــینی می توانند بکنند.
در گذشته ، روانشناسان اجتماعی، جامعه شناسان ، انسان شناسان و غیره، بررسیهایی در مورد ساختها و روشهای زندگی جوامع گوناگون به عمل آورده اند که باید تا کنون بالغ برچندین هزار شده باشند. ولی تعداد بسیار قلیلی از این تحقیقات با " دید ارتباطی" انجام شده ، معطوف به رفتار ارتباطی افراد و گروهها در داخل جامعه ، نیازهای راستینشان به اطلاعاتی که زندگی روزمرهء آنها را ممکن سازد، و شبکه های سنتی اطلاعاتی آنها بوده است.
مسأله نیازهای ارتباطی جامعه را می توان ازدیدگاه مهم دیگری نیز مورد توجه قرارداد. این دیدگاه از جنبه دیگری به مساله می نگرد و می کوشد اجزای ارتباطی موجود در همه جوانب طرح ها و برنامه های توسعه ملی را مشخص کند. دیدگاه مزبور مستلزم بررسی عمومی همه بخشهای طرح توسعه ملی ، از جمله بخشهای عمومی و خصوصی اقتصاد و نیز تحلیل نیازهای مختلف ارتباطی به منظور پیاده کردن طرح توســــعـــــــــــه است.
طرح های توسعه معمولاً از برنامه ها و پروژه ها تشکیل می شوند.اینها را باید بدقت بررسی کرد، و نیازها و مقتضیات ارتباطی "پشتیبان" پروژه ها را تعیین کرد. می توان تمامی مقتضیات و نیازهای ارتباطی را برحسب زمان پخش ، صفحات چاپی ، کاغذ، طول فیلم ، نیروی انسانی لازم برای ارتباط، نظام های توزیع و غیره ب صورت کمی از قسمتهای مختلف برنامه توسعه ، از قبیل کشاورزی، مسکن ، حمل و نقل، بهداشت ، فرهنگ ، آموزش ، صنعت وغیره استخراج کرد و بعد این یافته ها را ادغام کرد و با کارایی نظام ارتباطی فعلی سنجید. این بررسی به تشخیص و اندازه گیری فاصله میان نیازها و کارایی یاری می دهد، و اولویتها را در مورد توسعه بخش های مختلف نظام ارتباطی روشن می کند تا برنامه های توسعه را بتوان به نحو دالخواه اجراکرد.
2. نیاز به برقراری ارتباط را هم می توان به صورت یک مسأله اساسی و بنیادی مورد نظر قرار داد دیدگاه های مختلفی در این زمینه می تواند وجود داشته باشد نظر شما چیست؟
بدین سان ، تشخیص نیازها در سیاست گذاری اهمیت ویژه می یابد. بررسی ها و پژوهش ها یی که درکشورهایی نظیر سویدن، کاناد، آلمان و ایالات متحده امریکا، در بعضی پژوهشهای ارتباطی مهم انجام شده ، نشان می دهندکه این مرحله ، مانند هرگونه سیاست گذاری و برنامه ریزی دیگری که سر انجام منتهی به تخصص منابع ملی یا پول مالیات دهنده می شود، بتنهایی چالشی عظیم فرا راه پژوهش و همچنین ساختهای مدیریت است.
3. چرا تشخیص نیازها در سیاست گذاری اهمیت ویژه می یابد؟
اطلاعات را می توان از طریق صافیهای متعدد به نظام تزریق کرد، ولی باید صافیهایی اختیارشوند که هم از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشند و هم حد اکثر کارآیی را تأمین کنند، زیرا برای گرفتن بازده عملی از اطلاعات ، باید آن را هدایت وتوزیع کرد.
برای بهره گیری اقتصادی ، باید مسیرهای اطلاعاتی را دقیقاً مطابق نیازهای واقعی ، طرح ریزی و ساخت بندی کرد. یک اطلاع واحد ممکن است برای ارایه در سطوح مختلف ، نیاز به گزینش و تنظیم داشته باشد. داده های علمی ممکن است برای استفاده پژوهشگران در کمپیوتر ها ذخیره شوند، ازطریق گزارشهای داخلی به وسیله خبرگان برای استفاده سیاست گذاران تفسیر و تشریح شوند، به وسیله متخصصان در گاهنامه ها و برنامه های آموزشی سمعی و بصری مطرح شوند، مورد بهره گیری متخصصان در کاربردهای عملی قرارگیرند، در مراکزتجمع مورد گفتگو و سوال گروههای استفاده کننده واقع شوند و یا در فعالیتهای ارشادی ملی به منظور ایجاد آگاهی و تحول به کار روند. اهمیت وجودی و کاربرد صحیح این گونه نظام ها برای اشاعه و آماده سازی اطلاعات ، هرگز کمتر از مکاتب ابتدایی یا سواد آموزی گروهی نیست.
4. به کدام دلیل باید اطلاعات را به جامعه تزریق کرد و چرا برای این کار نیاز به فیلتر است؟
نیاز به ارتباط باید حد اقل برابر نیاز به اطلاعات باشد. اغلب می توان این نیاز دوم و "جدیدتر" را به جای فراهم آوردن منابع تازه ، با تجدید نظر در تخصیص منابع ملی موجود برطرف کرد. ایجاد چند روزنامه محلی روستایی و تعداد بیشتری کتابخانه سیار در اشاعه اطلاعات و ضمناً سواد آموزی ، برانگیختن اعتماد به نفس، مشخص کردن مشکلات زندگی روزمره ، ایجاد همبستگی ملی ، افزایش مشارکت در امور ملی و تقویت هویت فرهنگی، می تواند بیش از ساعتها سخن پراکنی روزانه از سوی پایتخت و حکومت مرکزی ازطریق رادیو و تلویزیون باشد.
ارتباط را عموماً به مفهوم فراگرد حمل و نقل و ارسال میان محل ها و مرد م می دانند. در نظر مسؤولان برنامه ریزی، ارتباط معمولاً به معنای حمل و نقل کالا و مردم از راه خشکی ، آب و هوا و ارسال پیامها از طریق وسایل مخابراتی بوده است. ولی مفهوم "ارتباطات درجامعه" که بویژه به ظرفیت اطلاعاتی لازم برای جامعه به منظور عملکرد مؤثر و جریان ارتباط در سراسر بافت اجتماعی توجه دارد، بااین معنای محدود مطابقت نمی کند.
1. سوال سوم: ارتباطات در جامعه به چیزی توجه دارد؟
ارتباط اجتماعی ، هم مستلزم تماس میان افراد است و هم ارتباط "باواسطه" که درآن اطلاعات به وسیله تسهیلات فنی یا میانجی های دیگر حمل و نقل می شود. ارتباط اجتماعی هم خود به خود میان افراد صورت می گیرد و هم می توان آن را ازطریق مجراهای نهادی تنظیم و رهبری کرد. این مجرا ها فقط شامل رسانه های ارتباط گروهی نیستند، بلکه دیگر نهادهای طرح ریزی شده برای ارسال اطلاعات را نیز در برمی گیرند، ازقبیل عاملان سیاسی، خدمات تریجی، تحرک آفرینان فرهنگی، مربیان و خدمات اجتماعی. این نهاد ها ممکن است تحت اداره دولت - حکومت، نهادهای ملی ، سازمان های ملی و محلی- یابخش خصوصی – سازمان های خصوصی، تعاونی ها و شرکتها، انجمن ها ، و غیره – قرار داشته باشند. و امکان دارد کاملاً یا تا حدودی از درآمدهای تبلیغاتی تغذیه شوند و یا متکی به خزانه ملی ، حق امتیاز و منابع دیگر باشند.
2. سوال سوم: ارتباط اجتماعی تماس میان کیست و آیا می توان ارتباط را خودبخود ایجاد کرد و یا از راه های دیگر توضیح نمایید:
ظرفیت اطلاعاتی موجود در هرجامعه ، تا اندازه وابسته به زیرساخت مخابراتی آن جامعه است. پرداختن به این زیرساخت معمولاً مهمترین اشتغال مسؤولان توسعه و اداره شبکه های ارتباطی بوده است. با این فرض پیشین که شبکه های مزبور باید بتوانند ، اگرسود آور نیستند، حد اقل خود بسنده باشند، به نیازهای آن گونه ارتباطات اجتماعی که دارای اهمیت مشابه بوده ، ولی شاید از نظر مالی نتوانند مخارج خود را تأمین کنند، توجه کمتری شده است.
از این رو شناخت و سازمان دهی ارتباطات نوین باید به ورای این الگوی عمودی کهنه و مفهوم یکسویه جریان نفوذ کند، زیراهیچ گونه نظام ارتباطی اصیلی نمی تواند بدون نوعی مکانیزم پاسخدهی ، کامل باشد. جریان ارتباط را باید فراگردی چند جانبه انگاشت که طی آن نه فقط فرد می تواند باجمع ارتباط برقرارکند، بلکه فردبافرد و جمع با جمع نیز می تواند نیز ارتباط می یابد. اگر مردم نتوانند به اطلاعاتی که دریافت می کنند، پاسخ دهند و عقاید خود را اعلام کنند، نظام انفعالی یکسویه ای که هم اکنون در بسیاری از موارد می بینیم ، تقویت می شود. این کافی نیست که صرفاً مقداری بازخورد وارد نظام ارتباطی موجود کنیم.
3. چرا بایدجریان فراگرد ارتباط را چند جانبه انگاشت و شناخت زیرساخت ارتباطی چی تأثیری روی نظام ارتباطی دارد؟
امکان اینکه فرد بتواند سؤالات ویژه و مشکلات آنی خود را که از شغل او زندگی خانوادگی او یا کنجکاوی ذهنی او ریشه می گیرند بادیگران در میان بگذارد، هرروز بیشتر می شود و او باید بتواند پاسخ اینها را از طریق یک مجرای ارتباطی مناسب دریافت کند. حکومتها دایم با مردم خود در ارتباطند، ولی مردم نیز مایلند و باید بتوانند با حکومت تماس مداوم برقرار کنند، زیرا مفهوم راستین دمکراسی در قرن حاضر جز این نیســـــــــــت.
4. مفهوم راستین دمکراسی را چگونه بیان می کنید:
نظامهای ارتباطی را نباید به عنوان "متفرعات اجتماع" نادیده گرفت یا تحمل کرد، بلکه باید آنها را نیاز و حق اساسی جامعه انسانی دانست. به جای تلقی اطلاعات به منزله یک کالای تجملی دور انداختنی و پیام گیر به منزله "مصرف کننده" و " گیرنده" صرف ، باید در سیاست گذاری و برنامه ریزی ارتباطی روشی مثبت به کاربست و نیروی تولیدی ارتباط را در داخل ساخت اجتماعی- اقتصادی جامعه دارای اهمیت اساسی انگاشت.
5. به کدام دلایل نظامهای ارتباطی را به عنوان متفرعات نپذیریم؟
برای تحلیل دقیقتر اثرات بالقوه مثبت یا منفی که می توان از کاربرد عامدانه و ویژه کارانه ارتباط ایجاد کرد، لازم است سیاست گذاران از ویژه کارهای کلی و گاهی متناقض ارتباط آگاه باشند. بدین سان، سیاستها و برنامه ریزی ارتباطی ، با تعیین ویژه کارهای اجتماعی که باید در هر کشور به عهده رسانه های ارتباطی گذاشته شوند، هدایت می شوند.
6. چرا باید واقعاً، کارگذاران از اثرات بالقوه مثبت یا منفی ارتباطات مطلع باشند؟
به طور کلی، مهمترین ویژه کارهای اجتماعی رسانه های ارتباطی،در همه جوامع،به شرح زیرند:1
اطلاعات- هرکس روزانه ناچار است تصمیماتی اتخاذ کند ومسؤولیتهای برعهده گیرد که از امکانات مشاهده بلاواسطه و تماس شخصی او بسیار فراتر می روند در نتیجه ، چه یک دهقان جوان باشد و چه یک مقام عالیرتبه اداری به "اطلاعاتی" در باره آنچه آنچه که در اطراف او می گذرد و آنچه که در آینده می تواند چشم به راهش باشد، نیازمند است. او خواستار این است که از خطرات نا آشکار و فرصتهای سود آور از پیش آگاه شود. وظیفه اصلی رسانه های ارتباطی این است که او را آگاه سازند و در همگامی با دنیایی سریع التغییر که حوادث آن سوی آن،دراین سوهم پژواکهایی ایجاد می کنند، اورا یاری دهند. رسانه ها برای برآوردن ویژه کار خود در مورد فراهم آوردن پیامها ، اعلام خطر و توضیح موقعیتها-دیدبانی محیط-بایدبه آن گونه اطلاعاتی که برحیات افراد جامعه تأثیر بنیادی دارند، دسترسی داشته باشند، درحالیکه فردنیز باید به نوبه خود خواستار دسترسی به این اطلاعات از طریق رسانه های ارتباطی باشد.
بدین سان ، یکی از اساسیترین نقشهای رسانه ها، ترجمه است ، یعنی قابل دسترس و مفهوم ساختن اطلاعاتی که از منابع تخصصی (هواشناسان، آمارگران، پژوهشگران علمی و غیره) به دست آمده اند، به شکلی که مردم بتوانند از آنها استفاده کنند.
اطلاعات یکی از ویژه کارهای (function) ارتباطی است شما به طور فشرده بنویسید
در این قسمت به بررسی موارد نفوذ به کمپیوتر ها ا زراه دور ، نحوه انجام آنها و کاری که متجاوزان در زمان کسب دسترسی انجام میدهد ، می پردازیم. این اقدامات همانند کاهبرداری های تحمیلی محسوب میشوند، چرا که کاربرد کمپیوتر بردیگر حساب ها تحمیل میگردد. متجاوزان با خرج وهزینه شخص دیگری نوعی سواری رایگان به دست می آورند. حتی اگر فعالیت آنان باعث به وجود آمدن هزینه های واقعی نشود برای صاحبان سیستم که زمانی را صرف ردیابی فعالیت آنها وپاکسازی شلوغی دیجیتالی که خود بر جای گذاشته اند مینمایند. هزینه های تحمیل میکند. خسارت ها میتوانند ملاحظه باشند، به خصوص اگر داده ها حذف شوند وقابل بازیابی نباشند.
همچنین این بخش به بررسی حملاتی می پردازد که با حملات موسوم به قطع سرویس از راه دور سیستم ها را فلج میکند حتی لازم نیست مهاجمان وارد کمپیوتر های شوند که میخواهند آنرا از کار بیندازند.
علاوه بر این نمونه هایی از ابزارها وتکنیک های هک کردن ارایه میشود ، اما این موارد جامعه وکامل نیستند.
هک چیست ؟ وهکر کیست
هک به زبان ساده و شاید عامیانه ترین تعبیر آن دزدیده شدن کلمه عبور یک سیستم ویا اکونت میباشد. بهطور کلی نفوذ به هر سیستم امنیتی کمپیوتر را هک می گویند.
هکر شخصی با هوش، فرصت طلب، دارای معلومات بالا با افکار سازنده ومطمناً با وجدان است.
لازم به ذکر است که هکر ها با دزدان انترنیتی ویا الکترونیکی تفاوت دارند. هکر های واقعی در میان خود دارای مرامنامه ای هستند که همه پایبند به آن میباشند.
هکر در موقع هک کردن یک سیستم امنیتی، هدفش ضربه زدن ( چی مادی چی معنوی) به شخص ویا اشخاص نمی باشد. او هک میکند تا معلوماتش را نشان دهد. هک میکند تا همگان بدانند که سیستم های امنیتی دارای مشکل هستند. هک میکنند تا نواقص این سیستم ها را نمایان کنند. اگر هکر ها نبودند مطمئناً سیستم های امنیتی به کاملی سیستم های امروزی نبود، پس هکر ها مفیدند.
در این میان افرادی هستند که با سو استفاده از معلومات خود یا دیگران هدفشان از هک کردن، ضربه زدن به اشخاص است ویا به دنبال پر کردن جیب خود می باشند. این ها دزدانی بیش نیستند.
چگونه هک میشویم؟
اگر از هکر پرسیده شود که مطمئن ترین شیوه هک کردن چیست؟ در جواب خواهد گفت حدس زدن رمز عبور .
روش رایج دیگر خواند پسورد از روی دست به هنگام تایپ آن میباشد ویا فرستادن صفحه ای مانند صفحه ورودی یاهو هاتمیل به صورت یک ایمیل که درآن به ظاهر کارکنان شرکت سرویس دهنده از یوزر خواسته اند به منظور اطمینان از صحت سرویس دهی رمز عبور خود را تایپ کند که این رمز عبور درهمان لحظه برای هکر میل میشود.
برنامه جالبی وجود دارد که رمز تمام حروف هایی که وارد شده است را ذخیره میکند هکر برنامه را اجرا میکند وبعد از شما میخواهد که رمز خود را بزنید، کلیه های تایپ شده توسط شما درون یک فایل متنی تکست ذخیره میشود وهکر بعداً به آن رجوع کرده ورمز شما را کشف مینماید.
روش دیگر حدس زدن جواب سوالی است که شما انتخاب نمودید تا در صورت فراموش نمودن رمزتان از شما پرسیده شود در یاهو استفاده از این روش مشکل است ، زیرا تاریخ دقیق تولد، آدرس وحتی کد پستی را نیز میخواهد. اما در سرویس هاتمیل به سادگی میتوانید جواب سوال را حدس بزنید ورمز را بدست آورید وهکر نیز میتواند به کارکنان هاتمیل نامه بزند ودر آن ابراز کند که اکونت او مورد هک قرار گرفته ودرخواست رمزجدیدی که که کارکنان هاتمیل از او چند سوال درمورد سن وآخرین دسترسی به اکونت و آخرین رمزی که به خاطر دارد. می کنند وسپس رمز جدید در اختیار او قرار میگیرد.
اینها همه روش هایی ساده اما رایج هستند ، روش دیگر کمی تخصصی است وهر شخصی نمیتواند از این روش استفاده کند ، چرا که باید معلوماتی در خصوص انترنت و آی پی ویک سری نرم افزارها را داشته باشد.
در این روش ، شخصی با فرستادن یک فایل آلوده به ویروس یا تروجن ، سیستم شما را آلوده میکند. با اجزای این فایل، فایل مورد نظر د رحافظه جای میگیرد هر زمان که کمپیوتر شما روشن شود دوباره در حافظه ثبت میشود. پس با پاک نمودن فایل اولیه، مشکل شما حل نمیشود. این فایل، کمپیوتر شمارا به عنوان یک سرور در می آرود ویکی از پرت ها را برای استفاده هکر باز میگذارد. حال هکر میتواند با پیداکردن آی پی یا شناسه کمپیوتر تان واتصال به پرت مورد نظر در زمانی که هم شما آنلاین هستید و هرکاری با کمپیوتر شما بکند آنرا گوش کند ودر نتیجه رمزهای موجود در کمپیوتر شما را بدزدد.
البته ارسال فایل گاهی به صورت آنلاین نمی باشد. هکر میتواند اگر با شما آشنایی داشته باشد به پشت کمپیوتر شما بیاید وفایل مورد نظر را روی آن اجرا کند . جالب اینجاست که اغلب ویروس کش ا از شناسایی تروجن های جدید عاجزند.
چگونه هک نشویم؟
روش های ساده را به به سادگی وبا کمی دقت میتوان مسدود کرد. مثلاً رمز انتخاب کنید که حدس زدنش کار هرکسی نباشد. شماره تلفن، اسم ، فامیل ، شماره شناسنامه، یا تاریخ تولد وترکیبی از اینها معمولاً اولین چیزی است که به ذهن هرکسی می رسد. سعی کنید در رمز انتخابی خود از پرانتز یا کروشه استفاده کنید ویا حتی کامه که اینها به ذهن هیچ هکری نخواهد رسید. هنگامی که رمز خود را وارد میکند مراقب باشید ، شخص نزدیکتان نباشد و یا از کلید های منحرف کننده استفاده کنید. مثلاً چند کلید را الکی بزنید وبعد با کلید پاک کن پاکش کنید که اگر کسی هم دید متوجه رمز شما نشود.
